Cello Warm - Up! (English/Turkish) A Collection of Exercises for The Advancing Cellist İlerleyen Çellistler için Egzersiz Koleksiyonu
Dr. Şölen Dikener
Publishing Date: September 2010, Sizes: 23 x 30.5 cm., 144 pages Basım Yılı: Eylül 2010, Boyutu: 23 x 30.5 cm., 144 sayfa. Price / Fiyatı: 20 TL. Basından

 

from Foreword   My friend and colleague Şölen Dikener has written a unique collection of technical material, created not for the beginner cellist, who is already well served, but for the intermediate to advanced student of the instrument. These exercises take an original yet well-grounded approach to the fundamental issues of secure intonation, good coordination, and a beautiful, flexible sound. I believe that the approach to technical development contained within will help any cellist who is past the first stages of playing. I anticipate that many of my fellow students of the instrument will enjoy this volume as much as I do.   Jonathan Spitz Professor of Cello at Rutgers University,New Jersey Principal Cellist with New Jersey Symphony Orchestra   Preface   This method book came into existence as an instructive support tool for my own teaching. During the last twenty years, my colleagues at select cello schools have provided me with a proper outlook on the pedagogical ideas presented in this book. Their input included one particular technique espoused by the French cellist, Paul Tortelier, whose methods have guided my own approach. Rather less popular in the United States, his astounding advanced technique was based on adapting to the needs of singing; and having the cello follow the instinctive singing lines. In my teaching, I often observed the young passionate cellist's willingness to pursue this natural tendency, and the resultant struggle that it created with the technical aspects of play. While some players grasped the technique through practice and patience, others were often frustrated by its overwhelming preparation stage. As I responded to every crisis, I realized that in each case, I delivered to students similar solutions; perhaps explaining them in a slightly different way each time, depending on the individual. Nevertheless, I compiled technical study materials from a variety of sources, while students ended up with hefty purchases.   Ultimately, to reduce my work (and that of students), I decided to prepare a method book. First, I began reviewing my library for some available method books. During this assessment period P. Tortelier's "How I Play How I Teach" appeared to me to be the most comprehensive, although it was packed with wide-ranging information that would go beyond the need of an undergraduate student. Similarly, other methods were either for the beginner's level, or covered certain specific subject areas. This realization helped me to target the cellists who need a comprehensive technical summary at their transitional stage to advanced playing. These days, most music students have limited time for instrument practice, yet some students spend their practice sessions frantically trying to cover all their assignments. At this stage, it is important to recognize that musical preparation is not much different from the daily routine of an athlete -who goes through a long preparation period, readying himself for a relatively brief contest on the field of play.   The practicing arena of each musician must cover bow divisions, changes, measurements, shifts, scales, thumb position exercises and vibrato, allowing music students to reinforce the assessment of complicated keys. The purpose of this book is to explore up to three sharps and flats each week. The cellists will be reinforced in these keys through similar passage work using C major examples. Each day a different key should be practiced, providing the cellist with regular progress and the physical recognition of the cello. Each key area takes under one hour of study time.   This book is divided into seven key areas. The initial material in each key study is the bow technique. Securing proper tone on all four strings must be one of the student's primary goals. A special emphasis is given to the use of the middle finger for a fuller and richer tone production.   The other exercises are string crossings, tip area reinforcement, flexible wrist, staccato, voicing, spiccato, bow changes and chords. Then comes the left hand that begins with the shifts. This is followed by the extensions, the velocity control, the trills, the scales in various forms (including in thumb position with arpeggios) and the double stops. For vibrato practice, I adopted popular cello repertory works in original keys for each key study.   Through these studies, the cellists will enhance their technical skills prior to work on the solo repertory and will ultimately be better prepared for the cello lesson. There is no doubt that with regular exposure to the content of this book, the cellists will continue developing a finer sense for tone production and the necessary enhanced left hand skills. The goal is to reduce the practice time. When practiced daily, the content material will open new avenues for freer technique, enabling the cellist to better concentrate on musical matters. I am hopeful that this book will bring a fresh and focused view to many fundamental technical issues that are essential in fine string playing. In order to maintain this focus, it is inevitable that some material is not included, but will be readily available in the upcoming editions. Until then, it is my sincere wish that through study of this edition, cellists will experience a positive difference in their performance. Musically yours,   Şölen Dikener, D.M.A Princeton, New Jersey, September 2010

Önsöz'den   Meslektaşım ve arkadaşım Şölen Dikener, yeteri derecede metoda sahip başlangıç seviyesindekilerden çok, ileri seviyeye geçmekte olan çellistler için eşsiz bir teknik materyal koleksiyonu yazmıştır. Bu egzersizler hem orijinal, hem de sağlam bir temele dayalı yaklaşımla güvenli entonasyon, iyi koordinasyon, güzel ve esnek bir ton gibi köklü konuları içeriyor. İnanıyorum ki bu metot içinde yer alan teknik geliştirme girişimleri, çalgının ilk dönemini geride bırakmış her çelliste yardımcı olacaktır. Bu enstrümanı çalan öğrencilerimin de benim kadar bu kitaptan zevk alacaklarını tahmin ediyorum.   Jonathan Spitz Viyolonsel Profesörü, Rutgers University, New Jersey, USA Solo Viyolonselist, New Jersey Senfoni Orkestrası, USA   Giriş   Bu alıştırma metodunu akademik eğitmenliğime katkıda bulunmak üzere yazdım. Metod içerisinde sunduğum pedagojik görüşler, son yirmi yılda çeşitli viyolonsel ekollerinden gelen meslektaşlarımın bende bıraktığı derin izlenimlerden ortaya çıktı. Bunlar arasında benim için dikkate en değer olanı Fransız viyolonselist Paul Tortelier'e ait olanı idi. Tortelier'in son derece gelişmiş viyolonsel tekniği, aslında "şarkı söyleme" temeli ve doğal şarkı tonlamaları üzerine kurulmuştur. Dolayısıyla bu konuda öğrencilerim üzerinde yaptığım gözlemler, bana bu doğal eğilime müsait genç ve tutkulu çellistlerin, teknik yetersizliklerinden ötürü bir çabalama içinde olduklarını gösterdi. Bazı öğrenciler bu problemi sabır ve düzenli çalışma ile aşabilmeyi ümit ederken, diğerleri bu temel hazırlanma döneminde çoğu zaman hayal kırıklığına uğradılar. Öğrencilerimin bu konudaki problemlerini cevaplarken şunu farkına vardım ki aslında hepsine aynı çözüm yollarını öneriyordum. Ancak belki bu yolları açıklama yöntemlerim, kişiye bağlı olarak her seferinde biraz farklı oluyordu. Öğrencilerimin kendilerini teknik konularda geliştirebilmeleri için birçok farklı kaynaktan ödevler vererek teknik çalışmalarını sağlıyor ve maalesef çok sayıda nota satın almalarına neden oluyordum. Sonuç olarak, benim (ve öğrencilerimin) işini azaltmak için bir alıştırma metodu yazmaya karar verdim.   Araştırma safhasında ilk önce kendi kütüphanemdeki alıştırma metotlarını inceledim. Bu değerlendirme esnasında Paul Tortelier'in "How I Play How I Teach" (Nasıl Çalıyorum Nasıl Öğretiyorum) adlı metodu, diğerleri arasında en kapsamlı olmakla beraber, içeriğindeki ileri seviyedeki bilgiler ile lisans döneminde okuyan bir çellistinin ihtiyacından çok fazlasına yer veriyordu. Benzer şekilde, diğer metotlarda ya başlangıç yada ileri seviyedekiler için özgün konularda yazılmışlardı. Bunu farkına varmak, beni ileri seviyeye geçmekte olan çellistler için düzenlenmiş geniş kapsamlı bir metot yazmaya yönlendirdi.   Günümüzde, birçok müzik öğrencisinin enstrüman çalışmaya yeterince zamanları olmuyor ve dolayısıyla birçoğu bu kısa zamanda ödevlerini öğrenmeye çalışıyorlar. İşte bu zamanın verimli olarak değerlendirilmesi çok önemlidir. Bu aşamada anlıyoruz ki, müzisyenin konserde çalma seviyesine gelebilmesi için, tıpkı spor yapan atletin kısa süreli yarışmaya uzun sürede hazırlanması gibi, düzenli ve sürekli bir hazırlık aşamasından geçmesi gerekiyor. Bir çellistin karmaşık tonalitelerde eserler ile karşılaşınca daha rahat ve doğru bir çalışma yapabilmesi için, günlük egzersiz programındaki yay fonksiyonu, pozisyon değişimleri, gamlar, pus pozisyonları ve vibrato konularında gerekli beceriyi elde etmesi şart oluyor.   Buna bağlı olarak elinizdeki metot üç diyez ve üç bemole kadar olan tonalitelerdeki teknik güçlükleri başarmayı hedeflemektedir. Çellist, do majör tonunda işlediği alıştırmaların, diğer tonlarda benzer örneklerini çalışarak kendini geliştirecektir. Her gün değişik bir tonalitenin çalışılması, çalgıcının düzenli olarak ilerlemesini ve enstrümanını fiziksel olarak daha çabuk tanımasına yardımcı olacaktır.   Bu metotta yer alan egzersizler yedi tonalitede sunulmuştur. Yay tekniği her tonalitede ilk olarak yer alır. Kaliteli tonun dört tel üzerinde elde edilmesi öğrencinin ilk hedefi olmalıdır. Bu tonu elde etmek için orta parmağın kullanımına özel bir önem verilmiştir. Bunları tel değişimi, uçta yay, esnek bilek hareketleri, staccato, çift ses, spiccato, yay değişimi ve akor alıştırmaları takip eder. Sol el alıştırmaları ise pozisyon değişimleri ile başlar. Burada esnek parmak açılımı, hız kontrolü, tril, pus pozisyonu dahil olmak üzere çeşitli formlardaki gamlar ve çift sesler yer alır. Vibratoyu geliştirmek için, repertuvardan alınmış eserler özgün tonlarında adapte edilmişlerdir. Her çellist solo eserlere başlamadan önce, bu metottaki alıştırmaları her gün düzenli olarak tekrarladığı takdirde, teknik yetilerini arttırmış ve viyolonsel dersine de daha iyi hazırlanmış olacaktır. Öğrenilen içerik sayesinde, hiç kuşkusuz ki çellist ton hassiyetini ve sol el becerilerini geliştirmeye hızla devam edecek, zorlu eserlerin daha kolay üstesinden gelecektir. Aynı zamanda burada amaç kendi başına çalışma zamanını da azaltmaktır.   Bu alıştırmalar her gün düzenli çalışıldığında daha özgür bir teknik için çellistin ufkunu açacak ve dolayısıyla müzikalite çalışmasına daha yoğunlaşabilmesini sağlayacaktır. Bu metodun birçok temel teknik konulara daha zinde ve odaklanmış bir bakış açısı getireceğini ümit ediyorum. Birinci baskının çellistlere, kendilerini daha müzikal şekilde ifade edebilmeleri için artı bir deneyim getireceğini içtenlikle dilerim. Müzikli günlerle!   Dr. Şölen Dikener Princeton, New Jersey, ABD - Eylül 2010